Birçok Müslüman kadın için kozmetik sadece dış görünüşle ilgili değildir. İnanç, ibadet ve günlük yaşamla doğrudan bağlantılıdır. Bu konuyu anlamak için en yüksek otorite olan Kur’an ile başlamalıyız.
Kur’an dört temel noktayı ortaya koyar:
“Allah’ın kulları için çıkardığı ziyneti kim haram kılmıştır?”
“Dillerinizin yalan yere nitelendirmesiyle ‘Bu helaldir, bu haramdır’ demeyin.”
“Allah size zorluk çıkarmak istemez, fakat sizi arındırmak ister.”
Allah, haram olan şeyleri tek tek açıklamıştır.
Kur’an’ın özlü mesajı şudur: Allah’ın haram kılmadığı bir şeyi siz haram ilan edemezsiniz. Eğer Kur’an’da açıkça haram kılınmamış bir şeyi haram sayarsanız, bu doğruyu söylemek değildir. Allah zorluk istemez; O’nun amacı açıklık ve temizliktir.
Buradan şunu anlıyoruz: Oje veya kozmetik ürünlerin haram olduğuna dair hiçbir hüküm yoktur. Aksine Kur’an, ziynetin yasaklanmadığını açıkça ifade eder. Bu nedenle hiç kimsenin bunları haram ilan etme yetkisi yoktur.
Böyle bir iddiada bulunan kişi, gerçeğe dayanmayan bir söz söylemiş olur. Zorluk üretmeye gerek yoktur. Haramı belirleme yetkisi yalnızca Allah’a aittir.
Hadisler, ikinci kaynak olarak ele alındığında, abdest ve temizlik konusunda şu rivayetler öne çıkar:
“Üzerinde kuru yer kalan kişinin abdesti kabul edilmez.”
Bir adam abdest almış, fakat ayağında tırnak büyüklüğünde kuru bir yer bırakmıştı. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bunu görünce şöyle dedi: “Git ve abdestini düzgün al.”
Adam geri döndü, abdestini yeniden aldı ve sonra namaz kıldı.
Başka bir durumda şöyle buyurdu: “Vay o topukların haline!”
Eksik yıkama kabul edilmemiştir.
Her iki hadiste de mesaj açıktır: En küçük kuru yer bile bırakmayın. Bu, tam ve eksiksiz temizlik demektir.
O dönemde ayakların iyi yıkanmaması, mescide kir taşımak anlamına geliyordu. Bu yüzden asıl amaç tam temizliktir.
Şimdi şu noktayı düşünelim: O dönemde kına, yağ ve balmumu kullanılıyordu ve teşvik ediliyordu. Bu maddeler de cilt üzerinde bir tabaka oluşturur. Buna rağmen “tabaka oluşturan her şey suyun geçmesine engeldir ve bu yüzden haramdır” şeklinde bir hüküm yoktur.
Daha da önemlisi, böyle bir yaklaşımın Kur’an’da hiçbir temeli yoktur. Eğer Allah haramları tek tek açıklamışsa ve bu maddeler bunların arasında değilse, biz bunları haram ilan edemeyiz.
Ayrıca “su mutlaka deriye ulaşmalıdır” diyen bir ayet de yoktur. Kur’an ve hadislerin ortak vurgusu şudur: Tam ve düzgün yıkama.
Eğer temiz bir yüzey korunuyorsa, o zaman neden ojenin her seferinde çıkarılması zorunlu olsun?
Sonuç olarak: Fıkıh ve modern bilimsel gerçeklik
Klasik fıkıh, modern kozmetiklerin olmadığı bir dönemde gelişti ve şu varsayıma dayanıyordu: “Bir şey örtüyorsa, su geçmez.” Ancak modern teknoloji bu varsayımı değiştirmektedir.
Geçirgenlik artık “var ya da yok” değil, bir spektrumdur. Modern materyaller mikrogözenekli olabilir ve su ile havanın geçişine izin verebilir.
Kur’an’daki yıkama emri, moleküler bir test değildir. Bu bir temizlik ve niyet eylemidir.
Kur’an değişmez. Ancak fıkıh, yani insan yorumu, zaman ve bilgiyle birlikte gelişebilir.
Temel ilke şudur: Değişmesi gereken metin değil, teknik yorumlardır.
MineVital Yaklaşımı
Her kadının inanç hassasiyetine saygı duyarak iki farklı seçenek sunuyoruz:
1. Su Bazlı Ojeler
Suyun tamamen geçmesine izin veren yapı. En temkinli yaklaşımlar için net ve güvenli bir seçenek.
2. Nefes Alabilen Ojeler
Mikrogözenekli yapı (~%1 geçirgenlik). Modern bilimsel yaklaşımı benimseyenler için geliştirilmiştir.